عیماد ئەحمەد 10:12 AM - 2026/11/02

 عیماد ئەحمەد

هەندێک تینوێتی هەیە، بە ئاوی هیچ رووبارێک ناشکێت. مرۆڤ لە کەناری خەمێک یان لە لێواری رووبارێک دانیشتووە، بەڵام دڵی هێشتا بەدوای کانییەکی پاکتردا دەگەڕێت. نازانێت چی لە ناخیدا کەمە، تەنها هەست دەکات دەنگێک لە قووڵایی رۆحەوە بانگی دەکات. رەنگە عیشق لەوێوە دەستپێبکات؛ لەو بانگە بێدەنگەی کە رووی مرۆڤ لە خۆپەرستییەوە بەرەو جوانییەکی بێسنوور وەردەگێڕێت.
بە فرمێسکی هەردوو چاوم،
بەنداوی دوکان و دەربەندیخان
پڕ و پاراو دەکەمەوە؛
با ماسییەکانی عیشق
لە دووریی تۆدا
لە تینوواندا نەمرن.
کاتێک ئەم دێڕانە دەنووسم، (تۆ) لە دڵمدا فراوانتر دەبێت لەوەی تەنیا ناوێک بێت. جارێک دەبێتە رووخساری ئازیزێک، جارێک شەپۆلەکانی ئەڵوەن و سیحری باخەکانی جەلەوە، جارێکیش گەرمیی باوەشی دایک. لەپشت هەموو ئەمانەوە، نزیکییەک هەیە کە وشە لە ئاستیدا دەستەپاچە دەبێت؛ وەک ئەوەی جوانیی هەر شتێک لەم دنیایەدا، پەنجەرەیەک بێت بەرەو رووناکییەکی گەورەتر و هەمیشەیی.
لەو هەستە قووڵەدا، فرمێسک دەبێتە ئاو بۆ ژیان. دڵ دەیەوێت لە ئازاری خۆی پردێکی میهرەبانی دروست بکات؛ تا ماسییەکی تینوو نەمرێت و رووبارێک بێدەنگ نەبێت. عیشق وردەوردە لە سنووری جەستە و حەزێکی کاتی تێدەپەڕێت و دەبێتە پەیوەندییەکی رۆحی لەگەڵ هەموو ئەوەی لە دەوروبەرماندا دەژی.
دوکان و دەربەندیخان و ئەڵوەن لە ناخمدا بە دەنگ و رەنگ و یادەوەرییەوە دەژین. لە ئاوەکانیاندا رووخساری ئەو خاکە دەبینم کە لێیەوە هاتووم؛ بەشێک لە تەمەنم لەوێ ماوەتەوە و بەشێک لەوانیش هەمیشە لەگەڵمدان.
هەر شەوێک
ناوت دەدەم بە ئەڵوەن؛
ماسییەکان کۆ دەبنەوە،
منیش تا بەیانی
لە شەپۆلی ناوتدا
ون دەبم...
لە شەپۆلی ئەو ناوەدا ونبوون، ئارامییەکی سەیری هەیە، مرۆڤ بۆ ساتێک لە بارگرانییەکانی ناخی رزگار دەبێت؛ ئەوەندە نزیک دەبێتەوە لەوەی خۆشی دەوێت، کە سنووری نێوان خۆی و ئەو لەبیر دەکات. دڵی بۆ گوڵێک، باڵندەیەک و مرۆڤێکی پاک دەکرێتەوە. کاتێک ناخی مرۆڤ رووناک بووەوە، تیشکی ئەو رووناکییە دەگاتە دەوروبەریشی.
خەیاڵم وەک تیشکێک لە رۆحمەوە فڕی بۆ قۆنیا، لە خاکی رۆم؛ لەوێ گوێم لەم گفتوگۆیە بوو:
رۆمی لە شەمسی تەبریزی دەپرسێت: «کەی تینوێتیی عیشق کۆتایی دێت؟»
شەمس وەڵام دەداتەوە: «تینوێتی دەمێنێت، بەڵام عاشق چیتر تەنها بۆ خۆی ئاوی ناوێت؛ دەیەوێت هیچ لێوێک تینوو نەبێت».
رۆمی سەیری دەکات و دەڵێت: «وەک دایکێک کە بە تێربوونی منداڵەکەی تێر دەبێت».
شەمس دەڵێت: «لەو باوەشەدا، رۆح فێری ئەوە دەبێت کە بە بەخشین کەم نابێتەوە».
باوەشی دایک، یەکەم سێبەری عیشقە لە ژیانماندا. لەوێدا، پێش ئەوەی ناوی عیشق بزانین، هەستمان بە گەرمییەکەی کردووە. لە نەرمیی دەستەکانی، بۆنی شیر و شەونخونییەکانیدا، میهرەبانی پێش وشە گەیشتووەتە دڵمان.
دوای ئەم هەموو رێگە و ساڵانەی تەمەن، کاتێک بەدوای ئارامییەکی پاکدا دەگەڕێم، دڵم رێگەی ئەو باوەشە دەگرێتەوە. رەنگە ئەوەی بە درێژایی ژیان بەدوایدا دەگەڕێین، نیشانەکانی لە یەکەم باوەشدا پێمان درابێت. لەوێوە هاتووین و بە هەزار رێگەدا بەدوای ئەو گەرمییەدا دەگەڕێینەوە؛ لە رووخسارێک، لە رووبارێک، یان لە پاڕانەوەیەکی بێدەنگدا.
شاری عیشق، هەمووی رووخساری تۆیە؛ هەر کەسێک بەڕاستی پێی تێ ناوە، دڵی نەهاتووە لێی دەربچێت. قەڵەمیش لە وەسفکردنی ئەو جیهانەدا دادەمێنێت؛ هەندێک هەست لە دڵدا جێ دەگرێت، بەڵام لە وشەدا جێی نابێتەوە.
لە کۆتاییدا، تەنیا یەک پاڕانەوە لە قووڵایی رۆحەوە هەڵدەستێت: یار، ئەوەندە خۆشەویستی لە دڵمدا بهێڵەرەوە کە ماسییەکانی عیشق تینوو نەمرن؛ چونکە کاتێک کانیی دڵ وشک دەبێت، ماسییەکانی عیشق کۆچ ناکەن، بەڵکو دەمرن.